Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

The End



 The Tuileries, Paris, 1871, by Roger Viollet
 ___________________________________________________________

[...] The earth makes a sound as of sighs and the last drops fall from the emptied cloudless sky. A small boy, stretching out his hands and looking up at the blue sky, asked his mother how such a thing was possible. Fuck off, she said. [...]


The End (1946)
Samuel Beckett


[...] Η γη κάνει ένα θόρυβο όπως των αναστεναγμών και οι τελευταίες σταγόνες πέφτουν από τον δίχως σύννεφα ουρανό. Ένα μικρό αγόρι, τεντώνοντας τα χέρια του και κυττώντας τον γαλανό ουρανό, ρώτησε τη μητέρα του πώς κάτι τέτοιο ήταν πιθανό. Γαμήσου, του είπε. [...]

__________________________________________________________



Angel on Bicycle, Czech Carnival in Olomouc, 1968, by Josef Koudelka
____________________________________________________________________

[...] I tried to groan, Help! Help! But the tone that came out was that of polite conversation. [...]


The End (1946)
Samuel Beckett


[...] Προσπάθησα να βογγήξω, Βοήθεια! Βοήθεια! Αλλά ο τόνος που βγήκε ήταν αυτός της ευγενούς συζήτησης. [...]

______________________________________________________________________

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου