Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Στην παραλία



Evening Wave, 1927 by Kentara Nakamura

«...όσο έμενα στην παραλία τα τρωτά μου σημεία μολονότι πήγαιναν απ’  το τρωτό στο τρωτότερο, προχωρούσαν εντελώς ανεπαίσθητα, στο τρωτότερο θέλω να πω. Έτσι που να μου ήταν μάλλον δύσκολο ν’ αναφωνήσω, βάζοντας το δάχτυλο στην κωλοτρυπίδα λόγου χάρη, Χριστός και Παναγία, είναι πολύ χειρότερα από χτες, αμφιβάλλω αν είναι η ίδια τρύπα. Ζητώ συγγνώμη που αναγκάζομαι πάλι να επανέλθω στην απεχθή τούτη οπή, η μούσα μου το θέλησε. Ίσως θα έπρεπε να την πάρει κανείς όχι τόσο σαν το βδέλυγμα που λέγεται εδώ με τα’ όνομά του, όσο σαν το σύμβολο όλων των άλλων που παρασιωπούνται, μια διάκριση που οφείλεται ίσως στην καρτερικότητά της και στο ρόλο ενωτικού που φαίνεται να παίζει ανάμεσα σε μένα και τα υπόλοιπα σκατά. Την υποτιμάμε αυτή την τρυπίτσα, νομίζω, τη λέμε κωλοτρυπίδα και επιμένουμε να την περιφρονούμε. Μήπως όμως είναι εντέλει ο αληθινός πυλώνας της ύπαρξής μας, και το περιβόητο στόμα απλώς και μόνο η είσοδος υπηρεσίας; Τίποτα δεν μπαίνει μέσα της, ή ελάχιστα που να μην αποβάλλεται επί τόπου, ή σχεδόν. Σχεδόν όλα όσα έρχονται απέξω, της είναι απεχθή, κι όσο για εκείνα που της έρχονται από μέσα δεν μπορεί να πει κανείς ότι τυχαίνουν πιο θερμής υποδοχής. Δεν είναι ενδεικτικά ολ’ αυτά; Ο χρόνος θα δείξει. Πάντως εγώ θα κάνω ό,τι μπορώ για να την κρατάω στο περιθώριο στο μέλλον, και δε θα δυσκολευτώ, γιατί το μέλλον, ούτε λόγος να γίνεται, δεν είναι διόλου αβέβαιο. Άλλωστε στο να παραβλέπω το ουσιώδες είμαι μανούλα νομίζω, πόσο μάλλον που το μπερδεύω με το επουσιώδες.»

Σάμουελ Μπέκετ
Μολλόυ

Απόδοση κειμένου στα ελληνικά:  Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου
Εκδόσεις Κρύσταλλο, Αθήνα, 1981

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου